
Rome

Toeristische attractie
De Piazza San Pietro is de grote ceremoniële voorhof van de Sint-Pietersbasiliek in Vaticaanstad en een van de meest architectonisch ambitieuze openbare ruimten die ooit zijn ontworpen. Ontworpen door Gian Lorenzo Bernini en gebouwd tussen 1656 en 1667 onder het mecenaat van paus Alexander VII, meet het elliptische plein op zijn breedste punt ongeveer 240 meter en wordt het omgeven door een zuilengang van 284 Dorische zuilen en 88 pilasters, opgesteld in vier rijen — een staaltje van barokke stedenbouw dat Bernini zelf omschreef als de "moederlijke armen van de Kerk" die reiken om de gelovigen te omarmen. Bovenop de colonnade staan 140 travertijnen heiligenbeelden, elk ongeveer 3,3 meter hoog, ontworpen door Bernini's atelier. In het midden van het ovaal staat een Egyptische obelisk, oorspronkelijk uitgehouwen in Heliopolis en omstreeks 37 na Chr. in Rome opgericht door keizer Caligula; hij werd in 1586 naar zijn huidige positie verplaatst door architect Domenico Fontana onder paus Sixtus V — een prestatie waarvoor 900 arbeiders, 140 paarden en 44 lieren nodig waren.
De geschiedenis van het plein is onlosmakelijk verbonden met die van de katholieke Kerk. De plek ligt boven het oude Circus van Nero, waar volgens de overlevering de heilige Petrus omstreeks 64–68 na Chr. de marteldood stierf. Constantijn de Grote bouwde in 326 na Chr. de eerste basiliek boven zijn veronderstelde graf. De huidige Sint-Pietersbasiliek, waarvan de gevel het plein aan de westzijde sluit, werd herbouwd vanaf 1506, waarbij Michelangelo de iconische koepel ontwierp — postuum voltooid in 1590 — die de gehele skyline beheerst. Het plein zelf was het laatste grandioze gebaar van deze eeuwenlange bouwcampagne. Twee symmetrische fonteinen flankeren de obelisk: die aan de rechterkant werd ontworpen door Carlo Maderno in 1614, die aan de linkerkant door Bernini in 1675. Een paar witte marmeren schijven in de bestrating markeert de twee brandpunten van de ellips; als men op een van de schijven staat, lijken de vier rijen zuilen samen te vallen tot één enkele rij — een verborgen optische illusie die Bernini in de geometrie heeft ingebouwd.
Tegenwoordig functioneert het plein als de voornaamste verzamelplaats voor pauselijke audiënties en grote katholieke liturgieën. Op zondagen en belangrijke feestdagen verschijnt de paus aan een raam van het Apostolisch Paleis aan de noordzijde van het plein om het Angelusgebed uit te spreken en de zegen te geven aan menigten die regelmatig meer dan 100.000 mensen tellen. Het plein is ook het vertrekpunt voor een bezoek aan de Basiliek, de Vaticaanse Musea en de Vaticaanse Necropolis, waar opgravingen die in 1940 begonnen, datgene blootlegden wat het Vaticaan aanduidt als het graf van de heilige Petrus onder het hoogaltaar. De toegang tot het plein zelf is gratis en dagelijks open, hoewel er beveiligingscontroles zijn bij de ingangen van de colonnade.
Bezoekers doen er goed aan vroeg in de ochtend te komen om het plein te beleven zonder de drukke middagmenigten en om het lage licht te zien dat Bernini's zuilen in warme gouden tinten verlicht. Woensdagochtenden zijn gereserveerd voor de Algemene Pauselijke Audiëntie, waarvoor een gratis kaartje vereist is dat van tevoren moet worden aangevraagd via de Prefectuur van het Pauselijk Huis. Het plein ligt vlak aan de overkant van de Tiber tegenover het Castel Sant'Angelo, waardoor een gecombineerd bezoek langs de Via della Conciliazione — de brede avenue die in 1936 werd aangelegd — gemakkelijk te voet te maken is. Comfortabel schoeisel en bescheiden kleding (bedekte schouders en knieën) zijn vereist om de Basiliek te betreden, en grote tassen worden onderworpen aan veiligheidscontrole.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.