Station Rossio

Toeristische attractie

Station Rossio

Lissabons neo-Manuelijns spoorwegpoort, gebouwd in 1890 met een tunnel die onder de stad door is geboord.

Station Rossio — officieel de Estação de Caminhos de Ferro do Rossio — bevindt zich aan de noordwestelijke rand van het Praça Dom Pedro IV in het centrum van Lissabon. De extravagante gevel kondigt zich aan als een van de architectonisch meest dramatische spoorwegstations van Europa. In opdracht van de Portugese Koninklijke Spoorwegmaatschappij en ontworpen door architect José Luís Monteiro werd het gebouwd tussen 1886 en 1887 en ingehuldigd in 1890. Het gebouw werd niet enkel als verkeersknooppunt opgevat, maar als een burgerlijk monument. De twee hoefijzerbogen — ontleend aan de Manuelijns portalen van het Jerónimosklooster — onderstreepten dat het industriële tijdperk van Portugal gehuld zou zijn in de grandeur van zijn Ontdekkingstijdperk.

De gevel van het station is een bepalend voorbeeld van neo-Manuelijns architectuur, een 19e-eeuwse romantische revival van de ornamentrijke laat-Gotische stijl die in Portugal floreerde tussen ruwweg 1490 en 1520. Monteiro bedekte de stenen voorgevel met dicht gestapelde maritieme motieven — gedraaide touwen, armillairsferen en botanische tracering — uitgevoerd in kalksteen met een vakmanschap dat bewust verwees naar het bewind van koning Manuel I. De twee hoog oprijzende hoefijzerbogen, elk omlijst door een monumentale doorgang, worden geflankeerd door pinakeltorens en bekroond met een uitgewerkte klok, waardoor de gevel tegelijkertijd een dienstregeling en een geschiedenisles is. Binnen rijst de hoofdhal op tot een smeedijzeren en glazen overkapping van ingetogen elegantie, waarbij de constructieve logica van het industriële tijdperk een bewust tegenwicht vormt voor de decoratieve weelderigheid buiten.

Wat het station tot een ingenieursbouwkundig landmark van het 19e-eeuwse Portugal maakte, was niet de gevel maar wat eronder lag. Om spoorlijnen het hart van Lissabon in te brengen zonder het dichte stadsweefsel van de Baixa en de heuvels van de Bairro Alto te slopen, groeven ingenieurs de Túnel do Rossio — een tunnel die onder de stad door werd geboord om de terminal te verbinden met het hoofdspoornetwerk richting het noorden, naar Sintra. Ten tijde van de aanleg gold dit als een van de belangrijkste civiele ingenieursprestaties van het land. Het station fungeerde als voornaamste reizigersterminus van Lissabon tot 1957, waarna het Estação do Oriente en Santa Apolónia het grootste deel van het langeafstandsverkeer overnamen en Rossio voornamelijk de pittoreske Sintra-lijn bleef bedienen.

Station Rossio is vandaag de dag nog volledig in gebruik en is het meest praktische vertrekpunt voor de 40 minuten durende treinreis naar Sintra, waardoor het een vanzelfsprekende eerste halte is voor dagjesmensen. Bezoekers die te voet aankomen via het Praça do Rossio, doen er goed aan omhoog te kijken voordat ze naar binnen gaan: het samenspel van gehouwen steen, de patina van het kalksteen en de symmetrie van de bogen belonen aandachtige beschouwing. Het interieur van het station heeft zijn oorspronkelijke ijzeren constructie en historisch tegelwerk behouden. Treinen naar Sintra rijden gedurende de hele dag regelmatig, en het station sluit rechtstreeks aan op het metrostation Rossio. Het vroege ochtendlicht valt onder een lage hoek op de gevel en brengt het gehouwen reliëfwerk scherp in beeld — een kleine omweg waard voordat u elders in de stad op verkenning gaat.

Tours die Station Rossio bezoeken

Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.

Meer privétours in Lisboa

Cookies op deze site

Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.