De Arco della Pace — Italiaans voor 'Vredesboog' — is een monumentale neoklassieke triomfboog aan het noordwestelijke eindpunt van de Corso Sempione, op de grens tussen de stad Milaan en de groene uitgestrektheid van het Parco Sempione. De boog, nauw gemodelleerd naar de Boog van Septimius Severus in Rome, is ongeveer 25 meter hoog en heeft drie tongewelfde doorgangen, geflankeerd door zes Corinthische zuilen, waarvan het volledige oppervlak rijkelijk is versierd met bas-reliëfpanelen die allegorische taferelen van oorlog en diplomatieke oplossing uitbeelden. De boog wordt bekroond door een van de meest indrukwekkende bronzen beeldhouwgroepen in Noord-Italië: een Sestigia — een strijdwagen getrokken door zes paarden — bestuurd door de godin van de Vrede, vergezeld van figuren die de Overwinning vertegenwoordigen op elk zijgevel.
Napoleon Bonaparte gaf in 1807 opdracht tot de bouw van de boog als ceremoniële toegangspoort tot zijn heringerichte Milaan, bedoeld om de Franse keizerlijke hegemonie over het Italiaanse schiereiland te vieren en de grandioze boulevard Corso Sempione te verankeren die hij voor ogen had als directe weg naar Parijs. De bouw begon onder architect Luigi Cagnola, die decennialang toezicht op het project zou houden, maar het politieke landschap veranderde drastisch vóór de voltooiing. Napoleons nederlaag en het daaropvolgende Congres van Wenen in 1815 droegen Lombardije over aan het Oostenrijkse Keizerrijk, en de Habsburgers erfden zowel de halfafgebouwde boog als de taak om de symbolische betekenis ervan te bepalen. In plaats van een monument voor een verslagen Franse keizer te slopen, gaven de Oostenrijkers de bestemming een nieuwe richting: de boog werd in 1838 formeel voltooid en ingewijd door keizer Ferdinand I van Oostenrijk, waarbij de betekenis werd omgeduid naar een eerbetoon aan de in 1815 na de Napoleontische Oorlogen tot stand gekomen Europese vrede. De oorspronkelijke Napoleontische reliëfs bleven grotendeels bewaard, maar nieuwe inscripties en beeldhouwkundige elementen werden toegevoegd om het monument in lijn te brengen met de Habsburgse ideologie, waardoor de Arco della Pace een gelaagd palimpsest van twee concurrerende keizerrijken werd.
Bezoekers die vanuit de Corso Sempione naderen, beleven de boog zoals Cagnola het bedoeld had — omlijst door het lange perspectief van de boulevard, met de toren van het Castello Sforzesco zichtbaar achter hen. Van dichtbij nodigen de Candoglia-marmeren reliëfs uit tot aandachtige beschouwing: de panelen op de oostelijke gevel tonen taferelen van rivieroversteken en militaire veldtochten, terwijl die op de westelijke gevel ambassadeurs en allegorische vredesonderhandelingen uitbeelden. De bronzen Sestigia bovenop de boog is zo geplaatst dat hij oorspronkelijk richting Frankrijk keek — een Napoleontisch detail dat de Oostenrijkers bij de voltooiing nadrukkelijk omkeerden door de strijdwagen naar het oosten te draaien, richting Wenen. Dit subtiele staaltje politieke symboliek blijft een van de meest fascinerende historische voetnoten van de boog.
De Arco della Pace is te allen tijde vrij toegankelijk, en de omliggende Piazza Sempione biedt ruimschoots gelegenheid om de volledige omvang van het monument te aanschouwen. Vroege ochtendbezoeken bieden het beste fotografische licht, waarbij de boog de lage oostelijke zon opvangt tegen een achtergrond van de platanen van het Parco Sempione. De boog bevindt zich op een natuurlijk knooppunt voor elke Milaanse reisroute die het Parco Sempione, het Castello Sforzesco (tien minuten lopen naar het zuidoosten) en de bars en winkels van de wijk Corso Sempione combineert. Er wordt geen toegangsprijs gevraagd en het plein wordt goed bediend door tramlijnen langs de Corso Sempione.
