
Brussels

Toeristische attractie
De Galeries Royales Saint-Hubert is een imposante overdekte galerij die dwars door het centrum van Brussel loopt en de Kruidenmarkt verbindt met de Schildknaapstraat via drie gewelfde gangen — de Koningsgalerij, de Koninginnegalerij en de kleinere Prinsengalerij. Het project werd rond 1837 bedacht door de toenmalige jonge architect Jean-Pierre Cluysenaer en was bewust ambitieus van opzet: in plaats van een eenvoudige winkelpassage werd het ontworpen als een volwaardig stedelijk ingrijpen, met winkels, appartementen, theaters en cafés onder één dak in Florentijnse renaissancestijl. De bouw begon in 1846, en de officiële inhuldiging vond plaats op 20 juni 1847 in aanwezigheid van koning Leopold I. Op het moment van de opening werd Brussel, na Parijs, de tweede stad in Europa met een monumentale overdekte galerij met glazen dak — eerder dan vergelijkbare bouwwerken in Milaan, Moskou en Berlijn.
Cluysenaers meest ingenieuze verwezenlijking is het glazen tongewelf, waarvan de boogvormige ijzeren constructie voorzien is van ventilatiepannen in schubbenpatroon, die condensatie voorkomen en de galerijen tegelijk overspoelen met zacht natuurlijk licht. De neoklassieke gevels langs de binnenpassage hebben een totale lengte van 213 meter en zijn versierd met pilasters, siercornissen en gehouwen stenen details die de ruimte de allure geven van een burgerlijk monument eerder dan een gewone winkelstraat. Oorspronkelijk werden de galerijen verlicht door gaskandelaars; tegenwoordig zorgt discrete LED-scenografische verlichting na zonsondergang voor een bijzonder effect, inclusief seizoensgebonden licht- en geluidsprojecties. De gebouwen werden in 1986 beschermd erfgoed in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, en uitgebreide restauratiecampagnes sinds 1995 hebben de gevels, het glazen dak en de twee historische theaters in het complex aangepakt.
Het culturele leven heeft altijd centraal gestaan in de Galeries. Victor Hugo behoorde tot de vroege bewonderaars van de passage, en de Belgische surrealist René Magritte herontwierp in 1950 het plafond van het Théâtre Royal des Galeries. De Cinéma des Galeries, opgericht in 1939, functioneert nog steeds als arthouse-bioscoop. Het complex wordt vandaag nog altijd beheerd door nakomelingen van de oorspronkelijke stichtende families — een beheercontinuïteit van bijna 180 jaar — en het Hôtel des Galeries, een boetiekhotel dat in de galerij zelf werd geopend, weerspiegelt dezelfde gemengde stedelijke visie die Cluysenaer in 1837 voor ogen had.
Bezoekers die vandaag door de galerijen wandelen, vinden er Belgische chocolatiers (waaronder het historische Neuhaus, dat beweert hier in 1912 de praline te hebben uitgevonden), onafhankelijke boekhandelaren, fijne juweliers en terrasjes die uitlopen in de centrale passage. De galerij verbindt twee van Brussels drukste voetgangersassen en is nooit afgesloten van de stad — een openheid die haar werkelijk levendig houdt in plaats van museaal. Kom op het middaguur wanneer het winterlicht recht door het gewelfde glas naar binnen valt, of op een doordeweekse avond wanneer de LED-verlichting het steen en ijzer transformeert tot iets wat meer op een theaterdecor lijkt.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.