Las Ramblas, Barcelona

Las Ramblas is niet één straat, maar vijf opeenvolgende, met bomen omzoomde promenades — Rambla de Canaletes, dels Estudis, de Sant Josep, dels Caputxins en de Santa Mònica — die naadloos 1,2 kilometer lang doorlopen van de Plaça de Catalunya tot aan het Columbusmonument uit 1888 bij de oude haven. De naam is afgeleid van het Arabische ramla, wat seizoensgebonden rivierbedding betekent: de boulevard werd aangelegd over een seizoensbeek die ooit de buitenste rand van Barcelona's middeleeuwse stadsmuren markeerde, die in 1775 werden afgebroken om de stad westwaarts te laten uitbreiden. In het begin van de 19e eeuw was het gedempt waterloopje uitgegroeid tot de sociale ruggengraat van het burgerlijke Barcelona, omzoomd door de paleizen en kloosters die de zijstraten nog steeds domineren.

Verschillende bezienswaardigheden langs de route hebben een specifiek historisch gewicht. De ijzeren en glazen Mercat de la Boqueria, formeel de Mercat de Sant Josep, is er gevestigd sinds 1840 en werd deels gebouwd op de ruïnes van een karmelietenklooster dat werd ontbonden tijdens de liberale hervormingen van 1835. Joan Miró's kleurrijke mozaïekvloer op het middelpunt van de boulevard, in 1976 als geschenk aan de stad geïnstalleerd een jaar na het einde van het franquisme, wordt dagelijks door duizenden bezoekers overheen gelopen zonder dat zij het herkennen. Het operagebouw Gran Teatre del Liceu, dat in 1847 voor het eerst opening, brandde in 1994 volledig af en werd tegen 1999 herbouwd met zijn originele neobarokke interieur — een reconstructieproject dat meer dan 7 miljard peseta kostte en een symbool werd van de Catalaanse culturele veerkracht. Aan de westzijde herbergt het 18e-eeuwse Palau de la Virreina een openbaar kunstencentrum en gratis fotografietentoonstellingen.

Een wandeling over Las Ramblas vandaag de dag betekent navigeren door een dicht, gelaagd schouwspel. Bloemenstalletjes zijn onafgebroken aanwezig in de centrale wandelweg sinds het einde van de 19e eeuw; hun emmers vol rozen en seizoensbloemen zijn een traditie beschermd door langlopende gemeentelijke vergunningen. Levende standbeelden en straatartiesten bezetten aangewezen plaatsen sinds de jaren zeventig, toen de avenue voor het eerst werd voetgangersgebied gemaakt. Het Café de l'Òpera, geopend in 1929 recht tegenover het Liceu, is een van de weinige etablissementen op de boulevard met een interieur dat de commerciële transformatie van de straat werkelijk heeft overleefd. Vroeg in de ochtend — vóór 9 uur — is het moment waarop locals op weg naar de Boqueria en de Liceu-wijk het trottoir herwinnen en de sfeer het dichtst bij wat García Lorca in de jaren dertig beschreef.

Bezoekers dienen er rekening mee te houden dat Las Ramblas de hoogste concentratie zakkenrollers van welke straat in Spanje dan ook aantrekt; houd tassen voor u, vermijd de overpriced terrasrestaurants direct aan de boulevard en duik liever de steegjes van de Barri Gòtic ten oosten of El Raval ten westen in voor authentiek eten. De dichtstbijzijnde metrostations zijn Catalunya (lijnen 1 en 3) aan het begin en Drassanes (lijn 3) aan de havenkant. De boulevard is ook 's avonds indrukwekkend, wanneer het publiek van het Liceu naar buiten stroomt en het verlichte Columbusmonument de grens tussen stad en zee markeert.