
Brussels

Toeristische attractie
Maison Hankar bevindt zich op Defacqzstraat 71 in de Brusselse gemeente Sint-Gillis en wordt algemeen beschouwd als een van de stichtende monumenten van de Art Nouveau-beweging in België. Ontworpen door architect Paul Hankar als zijn eigen privéwoning en atelier, werd het gebouw in 1893 voltooid — hetzelfde mijlpaaljaar als Victor Horta's Hôtel Tassel, waardoor beide gebouwen fungeren als geboorteakten van een stijl die de Europese architectuur zou transformeren. Waar Horta putte uit sierlijke plantvormen en zichtbaar ijzer, koos Hankar voor een meer sobere, geometrisch gedisciplineerde aanpak, waarbij hij Japanse decoratieve gevoeligheden, Romaanse structuurlogica en Renaissancesymmetrie verwierf tot een gevel die tegelijk oud en volkomen nieuw aanvoelt.
De driedelige gevel is het grote manifest van het gebouw. Hankar integreerde sgraffitopanelen — een techniek waarbij gelaagd gekleurd pleisterwerk wordt weggekrabd om ontwerpen te onthullen — gemaakt door zijn vaste medewerker, de schilder Adolphe Crespin. Deze panelen beelden de vier levensfasen van de mens uit: allegorische figuren in oker, terracotta en saliegroen tegen het bleke steen. Het smeedijzerwerk van de balkons is ingetogen maar nauwkeurig ornamenteel, en het ronde raam op de bovenste verdieping echoot Romaanse oculi, terwijl de algehele proporties streng stedelijk blijven. Het gebouw werd door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest geklasseerd als beschermd monument en maakt deel uit van de UNESCO-Werelderfgoedbenoeming die in 2000 werd toegekend aan een groep belangrijke Brusselse Art Nouveau-herenhuizen, samen met de werken van Horta.
Paul Hankar (1859–1901) had een tragisch korte carrière — hij stierf op slechts 42-jarige leeftijd — maar zijn invloed op de Belgische architectuur was buitengewoon groot. Opgeleid aan de Académie Royale des Beaux-Arts in Brussel en diepgaand beïnvloed door zijn studie van Japanse prenten en de geschriften van Eugène Viollet-le-Duc, ontwierp hij meer dan dertig gebouwen in Brussel tijdens de jaren 1890, waarvan vele bewaard zijn gebleven in Sint-Gillis en Elsene. Maison Hankar was zowel zijn laboratorium als zijn visitekaartje: een levende demonstratie van zijn filosofie dat elk element van een gebouw — constructie, ornament en interieurinrichting — een ondeelbaar geheel moet vormen.
Het huis wordt het best bewonderd vanaf het trottoir recht ertegenover, waar de volledige hiërarchie van de gevel — rustieke begane grond, met sgraffito versierde piano nobile en terugliggende bovenste verdieping — als een complete compositie leesbaar is. Het loont de moeite om de Defacqzstraat op verschillende momenten van de dag te bezoeken: het ochtendlicht benadrukt de textuur van de sgraffitopanelen met bijzondere helderheid. De straat zelf vormt een dichte concentratie van Art Nouveau-architectuur, met andere opmerkelijke gevels op een korte loopafstand, waardoor het een essentiële halte is op elke zelfgeleide rondleiding door Brussel's fin-de-siècle-erfgoed. Bezoeken aan het interieur zijn niet regelmatig toegankelijk voor het publiek, maar het exterieur alleen al rechtvaardigt de omweg naar Sint-Gillis.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.