Museu Nacional d'Art de Catalunya (MNAC)

Het Museu Nacional d'Art de Catalunya (MNAC) is de belangrijkste kunstinstelling van Catalonië, permanent gevestigd in het Palau Nacional — een kolossaal neoklassiek paleis dat de heuvel van Montjuïc bekroont. Het gebouw werd opgericht voor de Internationale Tentoonstelling van 1929, ontworpen door de architecten Eugenio Cendoya en Enric Catà, en later gerenoveerd tussen 1992 en 2004 door de Italiaanse architect Gae Aulenti, dezelfde ontwerper die het Gare d'Orsay in Parijs omtoverde tot een museum. De twee torens van 52 meter hoog en de centrale koepel — die de hele Avinguda de la Reina Maria Cristina visueel verankeren — maken het Palau Nacional tot een van de meest herkenbare silhouetten van Barcelona, het best te bewonderen vanaf de Font Màgica beneden bij schemering.

Het ongeëvenaarde middelpunt van het museum is de romaanse kunstcollectie, algemeen beschouwd als de beste ter wereld. Tussen 1919 en 1923 gaf de Raad van Musea van Barcelona een team van specialisten de opdracht om grootschalige fresco-cycli los te maken van bedreigde Pyrenese kerken — vele daterend uit de 11e en 12e eeuw — en deze op doek over te brengen voor bewaring. Het resultaat is een buitengewone reeks gereconstrueerde kerkapsissen, waaronder de iconische Pantocràtor uit de kerk van Sant Climent de Taüll (ca. 1123), waarvan de indringende, Byzantijns beïnvloede Christusfiguur een symbool van de Catalaanse culturele identiteit is geworden. De gotische collectie die daarop volgt, toont de overgang van hiëratische religieuze beeldtaal naar naturalistisch portretwerk in de 14e en 15e eeuw, met belangrijke werken van Bernat Martorell en Jaume Huguet.