Het Nationaal Museum voor Wetenschap en Technologie Leonardo da Vinci is Italië's grootste wetenschaps- en technologiemuseum, gevestigd in het voormalige Olivetaanse klooster San Vittore al Corpo — een 16e-eeuws kloostercomplex in de Magenta-wijk van Milaan. Opgericht in 1953 en vernoemd ter ere van de Renaissance-veelweter die een groot deel van zijn meest productieve carrière in de stad doorbracht, is het museum uitgegroeid tot een collectie van bijna 18.000 objecten die vijf eeuwen wetenschappelijke en industriële vooruitgang beslaan, van energie en transport tot telecommunicatie, materiaalkunde en astronomie. De oorsprong gaat nog verder terug naar de jaren 1930, toen baanbrekende wetenschappers, waaronder Guglielmo Marconi, instrumenten en apparatuur schonken die de kern van de toekomstige collectie vormden.
De meest gevierde afdeling van het museum is de Leonardo Galerij, geheel gewijd aan het genie van Leonardo da Vinci. Hier brengen nauwkeurige houten schaalmodellen — gereconstrueerd door ingenieurs en ambachtslieden aan de hand van Leonardo's eigen codextekeningen — zijn ontwerpen voor een hydraulische machine, een luchtschroef, een gepantserd voertuig en tientallen andere uitvindingen tot leven, bedacht in de late 15e en vroege 16e eeuw, eeuwen vóór hun technologische verwezenlijking. De galerij biedt een zeldzame gelegenheid om de mechanische logica te zien achter schetsen die lang beperkt bleven tot papier, waarbij het abstracte wordt vertaald naar het driedimensionale. Omdat Leonardo uitgebreid in Milaan werkte onder het patronaat van Ludovico Sforza van 1482 tot 1499, heeft de stad een bijzondere claim op zijn ingenieurlijke erfenis, waardoor deze collectie extra betekenisvol is in haar omgeving.
Naast Leonardo leest de vaste collectie als een uitvoerige kroniek van de industriële moderniteit. Bezoekers kunnen een volledig bewaard gebleven 19e-eeuwse paardentram betreden, vroege radiotransmitters bekijken uit de tijd van Marconi en door galerijen lopen gewijd aan spoorwegen, luchtvaart en onderzeebootnavigatie. Een speciale ruimteafdeling toont instrumenten die verband houden met Italië's bijdragen aan de ruimteverkenning, terwijl de galerijen voor materialen en metallurgie de industriële transformatie documenteren die Milaan maakte tot de motor van Italië's economisch wonder in de 20e eeuw. De gekloisterde binnenplaatsen en gewelfde zalen van het klooster geven de tentoonstellingen een architectonische grandeur die weinig wetenschapsmusea ter wereld kunnen evenaren.
Het museum bevindt zich op Via San Vittore 21, op korte loopafstand van de Basilica di Sant'Ambrogio en goed bereikbaar via het metrostation Sant'Ambrogio op Lijn 2. Reken op minimaal drie uur om de hoogtepunten te bekijken — toegewijde bezoekers brengen er regelmatig een volledige dag door. Tijdelijke tentoonstellingen wisselen regelmatig naast de vaste galerijen, dus het loont de moeite om het programma van het museum te raadplegen voor uw bezoek. De toegangsprijzen zijn gematigd, met kortingen voor studenten en EU-burgers onder de 18 jaar, en audiogidsen zijn beschikbaar in het Italiaans en Engels voor de Leonardo-afdeling.
