
Vienna

Toeristische attractie
Het Secessiongebouw is een van de architectonisch meest gedurfde bouwwerken in Wenen — een speciaal gebouwde tentoonstellingshal ontworpen in 1897 door Joseph Maria Olbrich en in slechts één jaar voltooid, met opening in 1898. Het werd bedacht als de vaste thuisbasis van de Wiener Secession, een groep van 19 avant-gardistische kunstenaars — waaronder Gustav Klimt, Koloman Moser en Josef Hoffmann — die in april 1897 braken met de conservatieve vereniging Künstlerhaus. Hun manifest eiste een einde aan de hiërarchie tussen schone en toegepaste kunsten en riep op tot directe betrokkenheid bij het internationale modernisme. Het opschrift boven de ingang verkondigt nog steeds hun stichtende credo: Der Zeit ihre Kunst. Der Kunst ihre Freiheit. ("Aan elk tijdperk zijn kunst. Aan de kunst haar vrijheid.")
Olbrichs ontwerp is een oefening in radicale eenvoud, doorspekt met ornamentele precisie. Het kubistische witte volume van het gebouw wordt bekroond door een holle filigraankoepel van 2.500 vergulde laurierbladeren en 700 bessen, gegoten in ijzer — een motief dat het de oneerbiedige Weense bijnaam Krauthappel, ofwel 'koolkop', opleverde. De gevel is ontdaan van klassiek ornament, maar rijk gedecoreerd met uilvormige reliëfs, Medusahoofden en gestileerd bladwerk van beeldhouwer Georg Minne en Koloman Moser, waarbij Jugendstilgeometrie wordt verweven met symbolistische beeldtaal. Het interieur beschikt over een zuileloze hoofdzaal met een verplaatsbaar scheidingswandsysteem, van meet af aan ontworpen voor maximale tentoonstellingsflexibiliteit — een opvallend modern concept voor 1898. Na oorlogsschade in 1945 en een periode als Sovjet militair opslagdepot werd het gebouw zorgvuldig gerestaureerd en heropend in 1963.
De meest gevierde permanente schat van het gebouw is Gustav Klimts Beethovenfries, rechtstreeks op de wanden van de benedenhal geschilderd voor de Secession-tentoonstelling van 1902 — een expositie die draaide om een monumentaal polychroom beeldhouwwerk van Beethoven door Max Klinger. Het fries, in totaal 34 meter lang, vertaalt de verhalende boog van Beethovens Negende Symfonie in een cyclus van allegorische figuren, uitgevoerd in caseïneverf, bladgoud, halfedelstenen en parelmoer. Het was bedoeld als een tijdelijk werk, maar overleefde en is nu permanent tentoongesteld in het souterrain, waar het geldt als een van de grootste monumenten van het Weense symbolisme.
De Secession is nog steeds een door kunstenaars geleide instelling — een onderscheiding die zij zonder onderbreking heeft gehouden sinds haar oprichting. Jaarlijks worden er ongeveer zes tot acht grote tentoonstellingen van hedendaagse kunst gehouden in de boven- en benedenzalen, waarbij consequent site-specifieke werken worden gecommissioneerd. Bezoekers die binnenkomen via de Friedrichstraße dienen de tijd te nemen om de geveldetails van dichtbij te bestuderen voordat zij naar binnen gaan; het contrast tussen de strakke witte muren en de gouden koepel is het meest indrukwekkend in het ochtendlicht. Het gebouw ligt op korte loopafstand van de Naschmarkt en direct tegenover de Akademie der bildenden Künste, waardoor het een natuurlijk ankerpunt vormt voor een gerichte halve dag in het museumkwartier van het eerste district van Wenen.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.