
Brussels

Toeristische attractie
De Marché aux Poissons — of Vismarkt in het Nederlands — is een van Brussels meest historisch gelaagde publieke ruimten, gelegen nabij de Sint-Katelijnekerk tussen de Quai aux Briques en de Quai du Bois à Brûler. Dit was niet de eerste locatie van Brussels vismarkt: vanaf 1603 waren er twee opeenvolgende, speciaal gebouwde marktgebouwen in gebruik op de hoek van de Hallenstraat en de Kippenmarkt, waar vandaag de dag de utilitaire parkeergarage Parking 58 staat. Die vroege gebouwen bedienden de stad gedurende meer dan twee en een halve eeuw dagelijkse handel, en evolueerden van een rudimentaire overdekte ruimte naar een meer georganiseerde overdekte faciliteit, totdat de overwelving van de Zenne in 1869–1870 de markt dwong volledig te verhuizen.
De verhuizing bracht de vishandel naar zijn huidige en bekendste thuis naast Sint-Katelijne — een stap die het karakter van deze buurt gedurende bijna een eeuw zou bepalen. De Vismet, zoals de Brusselaars hem liefkozend noemden, was op deze locatie actief van 1884 tot 1955, toen de laatste kraampjes sloten. De kaaien die ooit langs de nu overdekte kanaalarmen lagen, gaven de markt een uitgesproken havenachtige sfeer, waarbij verse Noordzeevangst — tong, haring, rog en paling — per boot arriveerde en rechtstreeks werd verkocht aan zowel huishoudens als het restaurantwezen van de stad. De twee kaaien, de Quai aux Briques (Steenbakkersdijk) en de Quai du Bois à Brûler (Brandhoutkaai), zijn zelf overblijfselen van Brussels binnenvaarthandel; hun namen bewaren de herinnering aan de ladingen die er ooit werden gelost.
Vandaag de dag is het voormalige marktgebied uitgegroeid tot een van Brussels meest gevierde restaurantwijken, waar de vis- en zeevruchtentraditie voortleeft dankzij een grote concentratie aan zeevruchtenbrasseries en moules-frites-instituten. De neogotische toren van de Sint-Katelijnekerk — zelf gebouwd tussen 1854 en 1874 — vormt het visuele ankerpunt van het plein, terwijl de omringende 19e-eeuwse gevels de plek een coherente architecturale waardigheid geven. Een droog fonteinbekken op het centrale plein markeert de plek waar ooit het kanaal liep; de dichtgegooide waterweg onder de kasseien is een stille maar indrukwekkende vorm van stadsarcheologie.
Bezoekers van deze wijk worden het best beloond in de vroege avond, wanneer de restaurantterrassen vollopen en de stenen kaaigevels het laatste westerlicht opvangen. Het gebied is volledig te voet bereikbaar vanuit de Grote Markt (ongeveer tien minuten lopen in noordwestelijke richting), en het authentieke, niet-toeristische karakter van de buurt onderscheidt het van de drukker bezochte delen van de benedenstad. De weekendlunch in de visrestaurants is doorgaans rustiger dan het diner; reserveren wordt ten zeerste aangeraden op vrijdag- en zaterdagavond.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.