Het London Eye

Het London Eye is een uitkragend observatiewiel van 135 meter (443 voet) hoog op de South Bank van de rivier de Theems in Lambeth. Architecten David Marks en Julia Barfield dienden het ontwerp voor het eerst in 1993 in als inzending voor een wedstrijd om een herkenningspunt te creëren dat de millenniumwisseling in Londen zou markeren. Hun voorstel werd aanvankelijk afgewezen, maar het duo bleef het zelfstandig ontwikkelen en wist uiteindelijk private financiering en een locatie naast Westminster Bridge te bemachtigen. De bouw begon in 1998, en op 31 december 1999 opende premier Tony Blair de constructie officieel — destijds het hoogste reuzenrad ter wereld, een titel die het tot 2006 zou behouden. Het wiel opende op 9 maart 2000 voor betalend publiek en groeide snel uit tot een van de meest bezochte betalende attracties in het Verenigd Koninkrijk, met meer dan 3,5 miljoen bezoekers per jaar.

In tegenstelling tot een conventioneel reuzenrad heeft het London Eye een uitkragend ontwerp: de volledige belasting wordt aan één zijde gedragen door een A-frame, waardoor een onbelemmerde cirkelvormige rand ontstaat. Het wiel heeft 32 afgesloten, geklimatiseerde capsules — genummerd 1 tot en met 33 (waarbij 13 wordt overgeslagen) — elk met een gewicht van 10 ton en ruimte voor maximaal 25 passagiers. De capsules draaien op de buitenste rand op gemotoriseerde rijdelen, waardoor ze gedurende de langzame, continue rotatie van het wiel horizontaal blijven. Één volledige rotatie duurt ongeveer 30 minuten, met een rustig tempo van 0,9 kilometer per uur — langzaam genoeg dat de meeste passagiers in- en uitstappen zonder dat het wiel stopt. Bij helder weer reiken de panoramische uitzichten tot 40 kilometer, met zicht op Buckingham Palace, de St Paul's Cathedral, de Houses of Parliament recht aan de overkant van de rivier, en op uitzonderlijk heldere dagen Windsor Castle in het westen.

De locatie zelf voegt historische diepgang toe aan het bezoek. De South Bank-oever waarop het Eye staat, is al sinds de middeleeuwen een centrum van publiek vermaak, toen Southwark berengevechten en het oorspronkelijke Globe Theatre herbergde. De directe buur van het wiel, County Hall — het imposante Edwardiaanse gebouw dat in 1922 werd voltooid — diende als het hoofdkwartier van de Greater London Council tot de opheffing ervan in 1986, wat de oeverlocatie een geladen politieke geschiedenis geeft die volkomen in contrast staat met de huidige feestelijke sfeer. Het Eye kreeg aanvankelijk een tijdelijke bouwvergunning voor vijf jaar, maar bleek zo populair en economisch significant dat het een permanente status kreeg en in 2006 werd overgenomen door Merlin Entertainments.

Bezoekers wordt aangeraden online van tevoren kaartjes te boeken om een specifiek tijdslot te reserveren en rijen te vermijden die tijdens de drukke zomermaanden en schoolvakanties regelmatig meer dan een uur bedragen. Standaard capsulekaartjes zijn beschikbaar naast premiumopties, waaronder het huren van een privécapsule, champagne-ervaringen en een fast-track instapkaart. Het Eye is het hele jaar geopend en is bijzonder indrukwekkend bij schemering, wanneer de ondergaande zon het Palace of Westminster in warm amberkleurig licht baadt en het interieur van de capsule donker genoeg wordt om het opkomende stadslandschap te onthullen. Het dichtstbijzijnde metrostation is Waterloo (Jubilee-, Northern- en Bakerloo-lijnen), en de wandelroute langs de Southbank die het Eye verbindt met Tate Modern, het Globe Theatre en Borough Market is een van Londons mooiste wandelpaden.