Kensington Palace

Kensington Palace begon niet als koninklijk pronkstuk, maar als een bescheiden Jacobiaans herenhuis bekend als Nottingham House, in 1689 aangekocht door koning Willem III voor £18.000. Omdat hij leed aan astma dat werd verergerd door de vochtige lucht bij Whitehall, gaf Willem opdracht aan Sir Christopher Wren om het pand uit te breiden en te verbouwen — een transformatie die gefaseerd werd voltooid in de jaren 1690. Het paleis werd verder vergroot onder koning George I, die Colen Campbell en William Kent inhuurde tussen 1718 en 1727 om de staatsappartementen van de koning te herontwerpen. Kents uitbundige trompe-l'œil-plafond in de King's Staircase, voltooid in 1726, is nog steeds een van de fraaiste voorbeelden van Barok illusionisme in Engeland en toont tientallen figuren uit het Georgiaanse hof, gerangschikt op een geschilderde colonnade. Het paleis diende als de voornaamste koninklijke residentie totdat koning George II er in 1760 overleed, waarna het hof definitief verhuisde naar Buckingham Palace.

De meest bepalende rol van het paleis is wellicht die van geboorteplaats en kinderthuisvan koningin Victoria. Geboren binnen zijn muren op 24 mei 1819, groeide Victoria hier op onder het strenge 'Kensington Systeem' dat was bedacht door haar moeder de hertogin van Kent en de ambitieuze hoveling Sir John Conroy — een regime ontworpen om de jonge prinses geïsoleerd en afhankelijk te houden. Het was in haar slaapkamer in Kensington dat de 18-jarige Victoria om 6 uur 's ochtends op 20 juni 1837 de aartsbisschop van Canterbury en de Lord Chamberlain ontving, en vernam dat zij koningin van Engeland was geworden na de dood van koning Willem IV. Bezoekers kunnen vandaag de dag in diezelfde kamer staan, de Rode Salon, nu hersteld in de staat van die cruciale ochtend. In de 20e eeuw werd het paleis internationaal bekend als het Londense thuis van Diana, prinses van Wales, die van haar huwelijk met prins Charles in 1981 tot haar dood in 1997 in de appartementen 8 en 9 woonde. De poorten buiten werden een bepalende plek van nationale rouw, bedekt met bloemen die zich honderden meters uitstrekten in de dagen na haar dood op 31 augustus 1997.

Tegenwoordig wordt Kensington Palace beheerd door Historic Royal Palaces en is het het hele jaar door open voor publiek. De bezoekervaring centreert zich op diverse permanente tentoonstellingen in de gerestaureerde staatsappartementen. De staatsappartementen van de koning en de koningin tonen de originele Barokke interieurs, met Kents geschilderde plafonds en de collectie blauw-wit Delfts aardewerk van koningin Mary II nog altijd in situ. De permanente tentoonstelling 'Victoria Revealed' presenteert meer dan 200 persoonlijke objecten uit de Royal Collection en volgt het leven van de koningin van haar geïsoleerde Kensington-kindertijd tot haar 63-jarige regering. Een wisselend programma van tijdelijke tentoonstellingen — vaak gericht op koninklijke mode of het koninklijke leven in de 20e eeuw — put regelmatig uit Diana's nalatenschap en persoonlijke garderobe.

Het paleis ligt aan de westelijke rand van Kensington Gardens, zelf een koninklijk park van 111 hectare, waardoor een gecombineerd bezoek eenvoudig te plannen is. De Sunken Garden, aangelegd in 1908 en in 2017 opnieuw beplant met witte bloemen als eerbetoon aan Diana, ligt direct naast de zuidgevel van het paleis en is vrij toegankelijk zonder toegangskaartje. Het dichtstbijzijnde metrostation is High Street Kensington (District- en Circle-lijn) of Queensway (Central-lijn), beide op ongeveer tien minuten lopen door het park. Het vooraf online boeken van tickets via de website van Historic Royal Palaces wordt sterk aanbevolen, met name tussen april en september, omdat tijdsloten voor toegang snel vol raken. Reken op minimaal twee tot drie uur om de staatsappartementen echt recht te doen.