Kew Gardens: Londense Royal Botanic Gardens

De Royal Botanic Gardens, Kew — algemeen bekend als Kew Gardens — strekken zich uit over 132 hectare op de zuidelijke oever van de Theems, tussen Richmond en Kew in zuidwest-Londen. De meervoudsvorm in de naam is geen toeval: die verwijst naar de twee afzonderlijke koninklijke landgoederen die hier geleidelijk werden samengevoegd. Koning George II en koningin Caroline woonden in Ormonde Lodge op het landgoed Richmond, terwijl hun zoon prins Frederick het naburige landgoed Kew huurde in de jaren 1730. Na Fredericks dood in 1751 legde zijn weduwe prinses Augusta een bescheiden botanische tuin van 9 acres aan, met hulp van Lord Bute en architect William Chambers, die het terrein een aantal bepalende bouwwerken gaven — de Orangery, de Ruined Arch en, het meest indrukwekkend, de 49 meter hoge Great Pagoda, voltooid in 1762. George III erfde vervolgens het landgoed Richmond in 1760 en het landgoed Kew bij de dood van zijn moeder in 1772, waarmee hij de twee eigendommen verenigde en de basis legde voor wat het toonaangevende centrum voor botanische wetenschap ter wereld zou worden.

De wetenschappelijke ambitie van Kew breidde zich in de 19e eeuw snel uit. Onder het directeurschap van Sir William Hooker, aangesteld in 1841, werden de tuinen voor het publiek opengesteld en begon een programma van monumentale kasgebouwen. Het Palm House, voltooid in 1848 naar ontwerp van Decimus Burton en ingenieur Richard Turner, is het meest iconische bouwwerk van Kew — een weids ijzeren-en-glazen kathedraal waarin tropische palmen groeien, waarvan sommige meer dan 200 jaar oud zijn. Het nog grotere Temperate House, eveneens ontworpen door Burton en in fasen voltooid tussen 1862 en 1899, is 's werelds grootste overgebleven Victoriaanse kas en biedt onderdak aan planten uit alle gematigde streken van de wereld, waaronder een Chileense wijnpalm geplant in 1846 die inmiddels 16 meter hoog is. In 2003 schreef UNESCO de tuinen in op de Werelderfgoedlijst, als erkenning voor hun buitengewone invloed op de botanica, tuinbouw en landschapsontwerp gedurende meer dan 250 jaar.

Tegenwoordig omvatten de levende collecties van Kew meer dan 50.000 plantensoorten en het herbarium bevat 7 miljoen gedroogde exemplaren, waarmee het de grootste en meest gevarieerde botanische en mycologische bewaarplaats ter wereld is. Bezoekers kunnen de 18 meter hoge Treetop Walkway door de boomkruinen volgen, afdalen in de ondergrondse installatie The Hive — een 17 meter hoge aluminiumstructuur die meetrilt met een echte bijenkorf van Kew — of het Waterlily House verkennen, waar de reuzenwaterlelie Victoria amazonica groeit met bladeren die het gewicht van een kind kunnen dragen. De Shirley Sherwood Gallery of Botanical Art, geopend in 2008, is 's werelds eerste galerie permanent gewijd aan botanische illustratie en toont werken die dateren uit de 17e eeuw.

Kew is elke dag van het jaar geopend, behalve op Kerstavond en Eerste Kerstdag; de openingstijden variëren per seizoen, waarbij de tuinen in de zomerse avonden langer open blijven. Het dichtstbijzijnde metrostation is Kew Gardens op de District line, en de tuinen zijn ook bereikbaar per Thames River boot vanuit Westminster Pier. In het voorjaar trekken de blauwe hyacinten en de kersenbloesemallée bezoekers, terwijl het jaarlijkse kerstlichtspektakel Christmas at Kew de tuinen elke winter in een sprookjesachtige sfeer hult. Comfortabel loopschoeisel wordt sterk aangeraden — het volledige terrein bestrijken betekent meerdere kilometers te voet — en een gedrukte plattegrond bij de hoofdingang helpt bij het stellen van prioriteiten gezien de omvang van de collecties.