
London

Toeristische attractie
Het Lloyd's Building, dat 95 meter boven Lime Street in het hart van de City of London uittorent, is een van de meest gedurfde architectuurwerken uit het twintigste-eeuwse Groot-Brittannië. Ontworpen door Richard Rogers — kort na zijn samenwerking met Renzo Piano aan het Centre Pompidou in Parijs — en voltooid in 1986, werd het gebouw in opdracht gebouwd voor Lloyd's of London, de oudste en meest legendarische verzekeringsmarkt ter wereld. Lloyd's vindt zijn oorsprong in het koffiehuis van Edward Lloyd aan Tower Street, waar kooplieden en verzekeraars vanaf circa 1686 bijeenkwamen om risico's op schepen en lading te verhandelen. Tegen het einde van de twintigste eeuw vereiste die traditie van persoonlijk onderschrijven nog altijd een enorme, flexibele handelsvloer, en Rogers leverde precies dat — omhuld door een van de meest provocerende stalen en glazen exoskeletten die ooit zijn gebouwd.
Rogers' centrale ontwerpfilosofie was radicaal maar logisch: door alle service-elementen — liften, trappen, elektrische leidingen, waterpijpen en mechanische ventilatieschachten — aan de buitenzijde van de constructie te plaatsen, verdeeld over zes torens van roestvrij staal, konden de binnenste verdiepingen volledig open en kolomvrij blijven. Het resultaat is een 60 meter hoog atrium, de Underwriting Room, bekroond door een tongewelf van glas dat esthetisch is ontleend aan Victoriaanse spoorboogstations. In het hart ervan bevindt zich de Lutine Bell, geborgen van de Franse fregat HMS Lutine die in 1799 zonk met £1,2 miljoen aan goud en edelmetaal aan boord. Generaties lang werd de klok eenmaal geluid als teken van slecht nieuws en tweemaal voor goed nieuws — een ritueel dat de bepalende ceremonie van de wereldwijde verzekeringshandel werd. Het gebouw ontving in 2011 de hoogste beschermingsstatus (Grade I listed), waarmee het een van de jongste bouwwerken is die ooit deze aanwijzing kreeg, en zijn status als bouwwerk van uitzonderlijk architectonisch belang bevestigt.
Een bezoek aan het Lloyd's Building is een oefening in architectonische openbaring. Vanuit het smalle middeleeuwse straatgrid van Lime Street en Leadenhall Street dringt de constructie zich op als een samenstel van kranen die nooit zijn weggehaald — twaalf externe blauwe kranen die permanent op het dak zijn gemonteerd, zilveren cilindrische servicetorens en externe glazen liften die langs de gevel omhoog en omlaag glijden en de volledige mechanische eerlijkheid van het ontwerp blootleggen. De aangrenzende Leadenhall Market, een Victoriaanse overdekte passage van gietijzer uit 1881, biedt een van Lондons grote stedelijke contrasten: sierlijk geschilderd ijzerwerk tegenover Rogers' compromisloze roestvrij staal. 's Nachts wordt het Lloyd's Building volledig verlicht in blauw-wit licht, waardoor het verandert in een futuristisch baken dat over de gehele Square Mile zichtbaar is.
Het interieur van het gebouw is niet regelmatig toegankelijk voor het publiek, hoewel Lloyd's periodieke open dagen organiseert — met name tijdens het jaarlijkse Open House London-festival elke september, wanneer duizenden bezoekers de Underwriting Room komen bekijken, evenals de originele Adam Room (een weelderig versierde eetkamer uit de achttiende eeuw, overgebracht uit Bowood House in Wiltshire en geïnstalleerd op de elfde verdieping) en het zwevende glazen atrium van dichtbij. Voor alle andere bezoeken is de buitenkant op elk moment van de dag vrij te bekijken vanuit de omliggende straten. De beste uitkijkpunten zijn de hoek van Lime Street en Leadenhall Street, of de bovenste loopbruggen van het nabijgelegen Leadenhall Building. Kom vroeg op doordeweekse ochtenden om verzekeraars in pak door de glazen deuren van het gebouw te zien lopen — een levende herinnering dat dit, zoals het al sinds 1686 het geval is, een werkende marktplaats van wereldwijd risico blijft.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.