
London

Toeristische attractie
Het Martyrs' Memorial staat aan het zuidelijke uiteinde van de St Giles' Street in Oxford en is een sierlijke gotische spits van magnesiumkalksteen, voltooid in 1843 naar het ontwerp van Sir George Gilbert Scott — dezelfde architect die later het nabijgelegen Bodleian-complex zou restaureren en het St Pancras Station in Londen zou bouwen. Scott baseerde het ontwerp nauwgezet op het veertiende-eeuwse Waltham Cross, een van de Eleanor Crosses die door Eduard I werden opgericht. Het monument rijst op in drie smaller wordende geledingen van baldakijnniches, pinakels en gebeeldhouwd heraldisch werk, en verving wat een tijdgenoot omschreef als "een schilderachtig maar bouwvallig oud huis". Het werd onmiddellijk het visuele ankerpunt van een van Oxfords grandioosste straten. Het heeft de status van Grade II* (Historic England-vermelding 1107172), wat wijst op zijn uitzonderlijke architectonische en historische waarde.
Het memorial herdenkt drie protestantse geestelijken die wegens ketterij werden berecht onder de rooms-katholieke koningin Maria I: aartsbisschop van Canterbury Thomas Cranmer, bisschop van Londen Nicholas Ridley en bisschop van Worcester Hugh Latimer. In 1553 werden alle drie opgeroepen voor de universiteitskerk St Mary the Virgin om te antwoorden op de beschuldiging dat zij de transsubstantiatie loochenden. Na een schuldigbevinding werden Ridley en Latimer samen verbrand in de gracht buiten de noordelijke stadspoort — de plek die nu door de Broad Street wordt ingenomen — op 16 oktober 1555. Latimers overgeleverde laatste woorden tot Ridley, "Wees getroost en gedraag u als een man", behoorden tot de meest geciteerde zinnen uit de Engelse Reformatie. Cranmer, gedwongen toe te kijken, diende uiteindelijk schriftelijke herroepingen in, maar op 21 maart 1556 herriep hij deze publiekelijk in St Mary the Virgin en stak hij als eerste zijn rechterhand — de hand waarmee hij de herroepingen had ondertekend — in de vlammen. Een klein kruis in het asfalt van de Broad Street markeert nog steeds de exacte locatie van de gracht waar alle drie stierven.
Wat het memorial zijn bijzondere historische gelaagdheid geeft, is de kloof tussen de gebeurtenis en het monument. Het werd opgericht bijna 290 jaar na de executies, en de bouw in 1843 werd even sterk gedreven door de felle Victoriaanse godsdienststrijd rondom de Oxford Movement — waarvan de leiders, onder wie John Henry Newman, werden beschuldigd de Kerk van Engeland weer naar Rome te trekken — als door een eenvoudige historische herdenkingshandeling. De drie standbeelden in de niches weerspiegelen die spanning: Cranmer kijkt naar het noorden en houdt een bijbel vast; Ridley kijkt naar het oosten; Latimer kijkt naar het westen met de armen over de borst gevouwen. Aan het begin van de twintigste eeuw was het monument sterk verweerd, en een volledige restauratie werd gezamenlijk uitgevoerd door Oxford City Council en het Oxford Preservation Trust, voltooid in 2003.
Het memorial bevindt zich op een natuurlijk kruispunt van Oxfords historisch centrum, op loopafstand van Balliol College en St John's College, het Ashmolean Museum en de Bodleian Library. Bezoekers die de volledige context willen begrijpen, lopen de korte afstand naar het zuidoosten, naar de Broad Street, om de stoeptegel met het kruis te vinden dat de werkelijke executieplek markeert — een bewust ingetogen tegenhanger van Scotts uitbundige Victoriaanse monument. Er wordt geen toegangsprijs gevraagd en het monument is te allen tijde toegankelijk.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.