Het Paleis van Westminster

Het Paleis van Westminster beslaat een terrein met een politieke en spirituele geschiedenis die meer dan een millennium teruggaat. Koning Knoet bouwde hier in het begin van de 11e eeuw een koninklijk paleis op Thorney Island — een verhoogde landtong in de rivier de Tyburn — en Eduard de Belijder maakte het later tot zijn belangrijkste residentie, gelegen naast de Benedictijner abdij die hij vanaf de jaren 1040 herbouwde. Het parlement vergaderde hier voor het eerst in 1265 onder Simon de Montfort, en tegen de 16e eeuw, nadat Hendrik VIII het koninklijk hof naar Whitehall had verplaatst, werd het complex de permanente zetel van de wetgevende macht. Westminster Hall, begonnen door Willem Rufus in 1097 en voorzien van zijn prachtige hamerbalk eiken dak door Richard II tussen 1393 en 1401, is het oudste bewaard gebleven bouwwerk op het terrein en een van de fraaiste middeleeuwse interieurs in Europa.

In de nacht van 16 oktober 1834 staken oververhitte fornuizen die werden gebruikt om oude kerfstokken te verbranden de middeleeuwse gebouwen in brand, en de daaruit voortgekomen brand verwoestte vrijwel het gehele paleis in een vuurzee die door duizenden Londenaars werd gadegeslagen, onder wie de kunstenaar J.M.W. Turner. Een prijsvraag voor de vervanging schreef een gotisch of elizabethaans ontwerp voor, om te harmoniëren met de Westminster Abbey en de bewaard gebleven Westminster Hall. Architect Sir Charles Barry won de opdracht en haalde Augustus Welby Northmore Pugin in de arm — de toonaangevende theoreticus van de gotische revival van die tijd — om het ingewikkelde decoratieve programma te ontwerpen. De bouw liep van 1840 tot 1870 en resulteerde in een gebouw met meer dan 1.100 kamers, 100 trappenhallen en bijna 5 kilometer aan gangen. De Klokkentoren, voltooid in 1859 en in 2012 omgedoopt tot Elizabeth Tower ter ere van het Diamanten Jubileum van koningin Elizabeth II, herbergt de 13,7 ton zware klok die bekend staat als Big Ben, waarvan het viertoonse klokkenspel sindsdien de uren over Londen heeft geslagen. Het paleis werd in 1987 uitgeroepen tot UNESCO Werelderfgoed, samen met de Westminster Abbey en de St. Margarethakerk.

Bezoekers kunnen het paleis betreden via rondleidingen, beschikbaar voor inwoners van het Verenigd Koninkrijk via hun parlementslid of pair en voor buitenlandse bezoekers via een programma van openbare rondleidingen met kaartjes dat tijdens parlementaire reces en bepaalde weekenden het hele jaar door wordt aangeboden. De rondleiding voert langs de 91 meter lange Peers' Corridor, omzoomd met Victoriaanse fresco's, de vergulde Lords Chamber waar jaarlijks de Staatsopeningsceremonie van het Parlement plaatsvindt, en de soberder groengebekte Commons Chamber — herbouwd na het Duitse bombardement in 1941 en heropend in 1950. De middeleeuwse pracht van Westminster Hall, de enige ruimte die op de meeste dagen vrij toegankelijk is voor het publiek, mag niet worden gemist: het 21 meter brede onondersteunde houten dak is nog altijd een buitengewone prestatie van middeleeuwse bouwkunde.

De dichtstbijzijnde metrostations zijn Westminster (Circle-, District- en Jubilee-lijnen), op twee minuten lopen over Parliament Square. Rivierbootdiensten stoppen bij Westminster Pier, voor een schilderachtige aankomst over de Theems. Kaartjes voor rondleidingen dienen ruim van tevoren te worden geboekt, met name voor de zomervakantie wanneer de vraag zijn hoogtepunt bereikt. Fotograferen is toegestaan in de meeste ruimtes tijdens openbare rondleidingen. Voor wie het parlement in vergadering wil bijwonen, zijn gratis publieke galerijkaartjes beschikbaar op volgorde van binnenkomst op vergaderdagen — raadpleeg de parlementaire agenda op parliament.uk vóór uw bezoek.