Begraafplaats Montmartre, Parijs

Toeristische attractie

Begraafplaats Montmartre, Parijs

Parijs' sfeervol noordelijk dodenrijk, waar kunstenaars, schrijvers en componisten rusten sinds 1825.

Officieel bekend als de Cimetière du Nord — hoewel al lang vernoemd naar de wijk — opende de begraafplaats Montmartre in 1825 op de plek van een voormalige gipssteengroeve ten noorden van het Parijse centrum. De oorspronkelijke naam, le Cimetière des Grandes Carrières ("de begraafplaats van de grote steengroeven"), weerspiegelt dit industriële verleden. Het was een van de vier grote begraafplaatsen die begin 19e eeuw op de kardinale punten van de stad werden aangelegd, een bewuste stedelijke hervorming om honderden overvol geraakte parochiale begraafplaatsen te vervangen, waarvan de slechte hygiëne ziektes verspreidde in de omliggende buurten. Met ongeveer 11 hectare is het de derde grootste begraafplaats van Parijs, na Père Lachaise in het oosten en Montparnasse in het zuiden, en telt meer dan 20.000 graven.

Omdat de begraafplaats aan de voet van de Butte Montmartre ligt — een heuvel die eind 19e eeuw het onbetwiste centrum van het Parijse bohemieleven was geworden — werd de begraafplaats de natuurlijke rustplaats van Frankrijks creatieve klasse. Tot de meest bekende vaste bewoners behoren componist Hector Berlioz (1803–1869), romanschrijver Alexandre Dumas fils (1824–1895), schilder Edgar Degas (1834–1917), filmmaker François Truffaut (1932–1984) en danser en choreograaf Vaslav Nijinsky (1889–1950). De in Rusland geboren balletlegende werd in 1953 hier herbegraven; zijn graf is gemarkeerd met een sculptuur die hem uitbeeldt in de rol van Petrushka. Ook de romanschrijver Heinrich Heine, die zijn laatste jaren in Parijs doorbracht, werd hier in 1856 begraven.

Ondanks zijn functie is de begraafplaats Montmartre een opvallend serene en romantische plek. Met bomen omzoomde grindpaden kronkelen langs weelderige familiegewelven, sierlijke stenen monumenten en verweerde neoklassieke mausoleums begroeid met klimop. Een 19e-eeuwse ijzeren brug — de Pont Caulaincourt — overspant direct een deel van de begraafplaats, wat het bijzondere tafereel creëert van druk Parijs verkeer dat rommelend boven de graven eronder passeert. Deze architecturale curiositeit, gecombineerd met de verzonken topografie van de voormalige steengroeve, geeft de plek een gelaagde, bijna theatrale kwaliteit die uniek is onder de begraafplaatsen van Frankrijk.

Bezoekers dienen minimaal 90 minuten uit te trekken om het terrein te verkennen. Gratis plattegronden waarop de meest bezochte graven zijn aangegeven, zijn beschikbaar bij de hoofdingang aan de Avenue Rachel, vlak bij het drukke Place de Clichy. De begraafplaats is dagelijks geopend, met iets langere openingstijden in de zomer. Fotograferen is wijdverbreid en wordt respectvol getolereerd. Comfortabel wandelschoeisel wordt aangeraden, omdat de paden tussen de secties onregelmatig kunnen zijn. Het terrein wordt beheerd door de gemeente Parijs en toegang is gratis.

Tours die Begraafplaats Montmartre, Parijs bezoeken

Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.

Meer privétours in Paris

Blogartikelen over Paris

Kerstmarkten in Parijs 2026: Waar naartoe, Wat te Verwachten &amp; Hoe ze te Combineren met een <em>Stadstour</em>

Kerstmarkten in Parijs 2026: Waar naartoe, Wat te Verwachten & Hoe ze te Combineren met een Stadstour

Elk jaar, eind november, verandert de Avenue des Champs-Élysées in een van Europa's meest iconische kerstpromenades — ongeveer 170 houten chalets versierd met warme verlichting, uitstrekkend van de Rond-Point tot aan de Arc de Triomphe. De traditie gaat terug tot de eerste kerstmarkten in de stad in de jaren '90, geïnspireerd door de Elzasser markten die al sinds de 15e eeuw bestaan. Maar Parijs in december 2026 is meer dan één markt: het is een gelaagde ervaring van glühwein, handgedraaide keramiek, geroosterde kastanjes en verlichte monumenten die meer dan 15 miljoen bezoekers aantrekt gedurende het feestseizoen. Weten welke markten je moet bezoeken, in welke volgorde en hoe je ze kunt verweven in een bredere verkenning van Parijs is wat een memorabele reis onderscheidt van een vermoeiende. Deze gids geeft je de feiten, insiderinzichten en de beste manieren om kerstharten te combineren met deskundig geleide tours langs de bezienswaardigheden van de stad.

Lees meer →
Gids voor Wijken in Parijs: De 7 Arrondissementen die Elke Eerste Bezoeker (en Terugkerende Gast) Moet Kennen

Gids voor Wijken in Parijs: De 7 Arrondissementen die Elke Eerste Bezoeker (en Terugkerende Gast) Moet Kennen

In 1860 tekenden Napoleon III en zijn hoofdstedenbouwkundige Baron Haussmann de kaart van Parijs in één nacht volledig opnieuw — zij voegden 11 aangrenzende gemeenten toe, sleten middeleeuwse straatjes weg en breidden de stad uit van 12 naar 20 arrondissementen met één administratieve handeling. Die beslissing bepaalt nog steeds elke wandeling die je maakt. De arrondissementgrenzen die je op Google Maps ziet, zijn geen neutrale postzones — het zijn de versteende contouren van politieke ambitie, klassenstrijd en architectonisch ego, die bijna twee eeuwen teruggaan. Parijs beslaat slechts 105,4 km², maar binnen die compacte ruimte kan een wandeling van tien minuten je meenemen van een 17e-eeuwse koninklijke tuin naar een 21e-eeuwse straatkunstzone. Dat contrast is geen toeval. Begrijpen waarom deze buurten bestaan — wie ze bouwde, voor wie ze bedoeld waren en wie erover streed — transformeert een gewone Parijse trip in iets veel rijkers. Deze gids snijdt door de lijst met bezienswaardigheden heen en geeft je de geografische en historische logica die elke hoek van de stad begrijpelijk maakt.

Lees meer →
Beste Privétours in Parijs: Wat te Zien, Waar te Gaan &amp; Hoe Elk Euro Waard te Maken

Beste Privétours in Parijs: Wat te Zien, Waar te Gaan & Hoe Elk Euro Waard te Maken

Rond 250 voor Christus staken een Keltische stam genaamd de Parisii over naar een klein moerassig eilandje in de Seine en stichtten de nederzetting die uiteindelijk de meest bezochte stad ter wereld zou worden. Twee duizend jaar later ligt datzelfde eiland — de Île de la Cité — in het geografische en spirituele hart van een metropool die jaarlijks ongeveer 38 miljoen internationale bezoekers ontvangt, van wie velen de stad verlaten terwijl ze verrassend weinig van het bijzondere hebben gezien. Het paradox van Parijs is dat zijn bekendheid ook zijn grootste obstakel is. Bezoekers komen met een mentale checklist, samengesteld uit een eeuw aan ansichtkaarten en Instagram-feeds, en werken die efficiën en emotieloos af, terwijl ze foto's maken van dingen die ze nog niet begrijpen. Privétours in Parijs bestaan juist om dat patroon te doorbreken — niet door sneller dezelfde checklist af te vinken, maar door fundamenteel te herdefiniëren wat je ziet en waarom het ertoe doet. Deze gids legt uit welke tours jouw tijd waard zijn, wat de prijzen echt rechtvaardigen en hoe je een Parijse ervaring creëert die herinneringen verdient.

Lees meer →
<p dir="ltr"><strong>Discovering the Classics: The enduring influence of French cuisine and wine</strong></p>
<p><br /></p>

Discovering the Classics: The enduring influence of French cuisine and wine

French cuisine and wines have had a profound impact on international cuisine, influencing the way that food and drink are prepared, enjoyed, and perceived all over the world. From classical cooking techniques to the finest wines, the influence of French food and drink can be seen in kitchens and dining rooms the world over.

Lees meer →
<p>Topgeheimen van de Eiffeltoren</p>

Topgeheimen van de Eiffeltoren

Zoals iedereen weet is de Eiffeltoren het beroemdste monument van Parijs en het symbool van de Franse hoofdstad... hoewel het vele geheimen verbergt! De stad van de liefde, is een van de mooiste en meest bezochte ter wereld. Het straalt pracht en praal uit bij elke stap en langs de Seine lopen schepen waarin honderden geliefden elke dag reizen. En het is aan de oevers van de Seine dat we het hoogste Parijse monument vinden: de Eiffeltoren.

Lees meer →
<p>De ontwerpgeschiedenis van de stad Parijs - Haussmann Plan</p>

De ontwerpgeschiedenis van de stad Parijs - Haussmann Plan

Parijs had niet altijd de grootse en statige uitstraling die het vandaag de dag zo kenmerkt. Aan het begin van de 19e eeuw werd de bourgeoisie de nieuwe politieke kracht in het land. Deze nieuwe sociale situatie vereiste bepaalde objectieve behoeften, zoals bevolkingsgroei, netheid en hygiëne bij ziekte en epidemieën, en nieuwe vormen van vervoer in de steden, zoals het gebruik van de spoorwegen. In 1852 gaf Napoleón III de officiële Haussmann de opdracht om Parijs te 'moderniseren' en veiliger, gezonder, gastvrijer en beter begaanbaar te maken. Straten werden verwijderd, oude huizen en gebouwen werden gesloopt en bijna 60% van de stad en haar gebouwen werden verbouwd. De belangrijkste kenmerken van deze verbouwing van de stad waren de aanleg van grote lanen en boulevards, zoals Champs Elysees, met uitgestrekte tuinen, die het Parijs van vandaag de dag beroemd hebben gemaakt, zoals de Tuileries Gardens. Het verenigde de kenmerken van de gebouwen, zoals de hoogte en bepaalde elementen van de gevels, en creëerde bezienswaardigheden in de stad, zoals de Arc de Triomphe of het Grote Paleis van de Opera. Een ander politiek voordeel was het feit dat het elke vorm van opstand of barricade moeilijker maakte, iets wat met de oude smalle straatjes eenvoudig was, maar dat de brede lanen het niet alleen ingewikkelder maakten, maar ook de verplaatsing van troepen, bataljons en zelfs artillerie door de stad vergemakkelijkten als dat nodig was. Particuliere bedrijven voorzagen de boulevards van een sociaal leven toen ze zich begonnen te vullen met cafés en winkels op de eerste verdiepingen van de gebouwen. Gebouwen waarvan de huurprijzen zeer hoog waren en waarvan de bouw een reeks bouwkundige regels vereiste zoals hoogte, 6 verdiepingen, een huis per verdieping en een maximum van 20 meter, inclusief mezzanines en daken. Daken die van zink of lood moesten zijn, met een helling van 45º en een mansardedak. Met zoveel richtlijnen en weinig ruimte om te pronken van de kant van de architecten is er een stijl ontstaan die de gelijkenis van alle gebouwen vertoont, de Haussmann stijl. Over het algemeen was het huis op de tweede verdieping gereserveerd voor de rijkste families, vooral tot het verschijnen van de lift in 1870 en de plafonds van het huis hoger waren dan de rest van de verdiepingen, evenals de meest sierlijke ramen met de balkons die langs de hele gevel lopen. Het balkon op de 5e verdieping was eenvoudiger, omdat het bedoeld was om de gevel in balans te brengen en uniformiteit te geven. De laatste verdieping, de 6e, was gereserveerd voor de dienst, het was verdeeld in vele kleine kamers en een gemeenschappelijk toilet en de toegang was een diensttrap die naar de keukens van de appartementen van het gebouw leidde.

Lees meer →

Cookies op deze site

Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.