
Paris

Toeristische attractie
Saint-Étienne-du-Mont is een parochiekerk in het 5e arrondissement van Parijs, gelegen aan de Place Sainte-Geneviève direct naast het neoklassieke Panthéon. De bouw begon in 1492 om de groeiende geloofsgemeenschap van de naburige Abdij van Sint-Genoveva te huisvesten, waarvan de monniken hun eigen kapel waren ontgroeid. De werkzaamheden verliepen traag over twee eeuwen: het schip werd rond 1540 voltooid en de gevel pas in 1622 — een tijdlijn die resulteerde in een van de architectonisch meest gelaagde gebouwen van Parijs, met een combinatie van Flamboyante gotische structuur, renaissancistische ornamentiek en een opvallend asymmetrische driedelige westgevel met een driehoekig fronton, roosvenster en gepinde topgevel verticaal gestapeld als een compact manifest van twee stijltijdperken.
De kerk bezit twee bijzonderheden die haar onderscheiden van alle andere historische kerken in Parijs. Ten eerste herbergt zij het enige overgebleven jubé — een doksaal — in de stad: een sierlijk renaissance stenen galerij gebouwd tussen 1521 en 1545, die ooit het koorgedeelte van de clerus scheidde van de lekengemeenschap. Terwijl de Franse Revolutie en liturgische hervormingen in de 19e eeuw leidden tot de sloop van vergelijkbare schermen door heel Frankrijk, bleef het jubé van Saint-Étienne-du-Mont bewaard, met zijn dubbele wenteltrap en kanten stenen balustrade die tot op de dag van vandaag intact zijn. Ten tweede huisvest de kerk het schrijn van de heilige Genoveva, patrones van Parijs, die rond 512 na Christus overleed. Hoewel haar oorspronkelijke tombe tijdens de Revolutie werd vernietigd, werd in 1803 een vergulde reliekhouder met haar resten gereconstitueerd; deze trekt pelgrims en bezoekers naar een aparte kapel aan de zuidzijde van de kerk. Ook de graven van twee reuzen uit de Franse intellectuele geschiedenis bevinden zich in de kerk: wiskundige en filosoof Blaise Pascal (overl. 1662) en toneelschrijver Jean Racine (overl. 1699), wier resten hierheen werden overgebracht nadat de Revolutie de oorspronkelijke begraafplaatsen had verstrooid.
Wie de kerk betreedt, wordt onmiddellijk getroffen door de hoge gewelven van het schip en de vloed van licht die binnenvalt door de ongewoon grote ramen, waarvan vele zijn gevuld met 16e- en 17e-eeuws gebrandschilderd glas. Het jubé zelf vormt het visuele middelpunt: wie vanuit het schip richting het koor kijkt, ziet de twee symmetrische spiraalhellingen oplopen naar een centrale loopbrug versierd met gebeeldhouwd loof en figuren. De omgang achter het koor herbergt enkele van de fraaiste renaissanceglazen van Parijs, met verhalende panelen die bijbelse taferelen uitbeelden in levendig kobaltblauw, karmozijn en goud. De algemene sfeer is intiem vergeleken met Notre-Dame — de schaal is menselijk, de steen warm en de lagen geschiedenis zijn tastbaar aanwezig in het weefsel van de muren.
Saint-Étienne-du-Mont is dagelijks open voor bezoekers en de toegang is gratis. Het is een actieve parochie, dus bezoekers dienen rekening te houden met de misroosters, met name op zondagochtenden wanneer de toegang beperkt kan zijn. De kerk ligt op korte loopafstand van de Jardin du Luxembourg en de Sorbonne, waardoor zij een vanzelfsprekende tussenstop is bij een verkenning van het Quartier Latin. Voor fans van Woody Allens Midnight in Paris (2011) zijn de voortreden van de kerk de exacte locatie waar de protagonist van de film wordt teruggekatapulteerd naar de jaren twintig — wat het gebouw een extra laag cinematografische mystiek geeft bovenop zijn vijf eeuwen echte geschiedenis.
Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.
Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.