Musée d'Orsay

Het Musée d'Orsay is gevestigd in het voormalige Gare d'Orsay, een Beaux-Arts spoorwegstation gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900 door architect Victor Laloux. De ijzeren en glazen perronhal van het station, die zich over 138 meter uitstrekt langs de Linkeroever van de Seine, werd bij de opening beschouwd als een architectonische triomf — maar tegen 1939 waren de perrons te kort geworden voor moderne locomotieven en raakte het station in langdurig verval. Na tientallen jaren dienst te hebben gedaan als filmlocatie, veilinghuis en zelfs tijdelijk kamp voor krijgsgevangenen tijdens de oorlog, werd het gebouw in 1973 gered van de sloop toen de Franse regering het op de monumentenlijst plaatste. De Italiaanse architect Gae Aulenti werd aangetrokken om het interieur te verbouwen, en het Musée d'Orsay opende zijn deuren op 9 december 1986, ingehuldigd door president François Mitterrand.

De collectie van het museum beslaat de jaren 1848 tot 1914 en vormt de brug tussen de klassieke zalen van het Louvre en de moderne kunst van het Centre Pompidou. Het museum bezit de grootste verzameling impressionistische en postimpressionistische schilderijen ter wereld, waaronder Monets seriecanvassen, Renoirs Dans bij de Moulin de la Galette (1876), Degas' bronzen balletdanseressen en Van Goghs turbulente zelfportretten geschilderd in de laatste jaren van zijn leven. Even belangrijk zijn de realistische werken die het impressionisme voorafgaan: Gustave Courbets monumentale Begrafenis te Ornans (1849–50) en Jean-François Millets De Arenleessters (1857) hangen hier, evenals Édouard Manets schandaalwekkende Olympia en Le Déjeuner sur l'herbe, beide geweigerd door de Parijse Salon van 1863. De collectie omvat meer dan 80.000 werken op het gebied van schilderkunst, beeldhouwkunst, decoratieve kunsten, fotografie en architectuurmaquettes.

Bezoekers betreden het museum onder de originele sierlijke stenen gevel van het station en komen direct in de enorme centrale hal — Aulenti's ontwerp behield het hoog oprijzende gewelfde plafond met zijn uitbundig vergulde ijzerwerk, terwijl aan beide zijden galerijen op meerdere niveaus werden aangelegd. De beroemde stationsklokken, met hun transparante wijzerplaten die via enorme ramen uitkijken over de Seine, zijn de meest gefotografeerde uitkijkpunten van het museum geworden. De impressionistische galerijen op de bovenste verdieping, bereikbaar via een roltrap door de centrale hal, bieden de dichtstbijzijnde concentratie van canonieke 19e-eeuwse meesterwerken die in één enkel gebouw op aarde te vinden is. Het museumrestaurant, de voormalige eersteklasse eetkamer van het station, heeft zijn originele Belle Époque geschilderd plafond en vergulde spiegels behouden — op zichzelf al een opmerkelijk architectonisch erfstuk.

Het Musée d'Orsay ontvangt jaarlijks ongeveer 3,5 miljoen bezoekers, waarmee het een van de meest bezochte musea ter wereld is. De wachtrijen zijn aanzienlijk korter op donderdagavonden, wanneer het museum open blijft tot 21:45 uur. Online gekochte tickets met tijdslot omzeilen de hoofdwachtrij volledig en worden sterk aanbevolen, met name tussen april en oktober. Het museum is gesloten op maandag; op de eerste zondag van elke maand is de toegang gratis. De RER C-lijn stopt op station Musée d'Orsay vlak voor de deur, en het museum ligt op een korte wandelafstand over de Pont de Solférino van de Tuilerieëntuin.