Pont Alexandre III

Pont Alexandre III is een boogbrug met één overspanning die de Seine kruist tussen de wijk Champs-Élysées op de Rechteroever en de Esplanade des Invalides op de Linkeroever. Met een lengte van 160 meter en een breedte van 40 meter werd de brug zo ontworpen dat ze volledig vlak blijft — de boog rijst slechts 6 meter boven de waterlijn uit — zodat het zicht op Les Invalides en het Grand Palais onbelemmerd blijft. De bouw liep van 1896 tot 1900, precies getimed om de Exposition Universelle van 1900 in te luiden, en werd uitgevoerd door de ingenieurs Jean Résal en Amédée d'Alby met behulp van de destijds baanbrekende stalen ribbenbogtechnologie. De brug is geclassificeerd als Frans historisch monument (Monument Historique).

De naam en het bestaan van de brug dragen een diepe diplomatieke betekenis. De brug werd bedacht als symbool van de Frans-Russische Alliantie van 1892, een strategisch pact gesloten tussen de Franse Republiek en het Keizerrijk Rusland om het groeiende machtsevenwicht ten opzichte van het Duitse Keizerrijk te herstellen. Tsaar Nicolaas II legde in oktober 1896 de eerste steen ter ere van zijn overleden vader, Tsaar Alexander III, die de oorspronkelijke alliantie had ondertekend. De vier vergulde bronzen pylonen van 17 meter aan elke hoek van de brug worden bekroond met beelden van de Faam te paard, terwijl de stenen sokkels de wapenschilden van Frankrijk en Rusland tonen. De allegorische sculpturen langs de brug — nimfen van de Seine en de Neva die elkaar aanschouwen — versterken dit thema van bilaterale vriendschap, voor altijd vastgelegd in brons en steen.

Een wandeling over de brug is een ontmoeting met de volledige beeldtaal van de decoratieve kunst van de Belle Époque. De 32 Art Nouveau-lantaarnpalen, elk bekroond met sierlijke kandelaars, flankeren beide zijden van de overspanning. Daartussenin bevindt zich een uitgebreid programma van vergulde sculpturen, waaronder putti, zeepaardjes, nimfen en gevleugelde leeuwen. De decoratie werd uitgevoerd door een team van prominente Franse beeldhouwers, waaronder Georges Recipon, die de Faamgroepen op de pylonen schiep, en Emmanuel Frémiet. Bij schemering, wanneer de lantaarns oplichten boven een donker wordende Seine en de vergulde sculpturen het laatste licht opvangen, biedt de brug een van de meest gefotografeerde uitzichten van Parijs, met de Eiffeltoren in het zuidwesten en de Dôme des Invalides in het zuidoosten.

Pont Alexandre III is altijd toegankelijk voor voetgangers en verkeer en gratis over te steken. De brug ligt op loopafstand van verschillende belangrijke bezienswaardigheden: het Grand Palais en het Petit Palais bevinden zich direct aangrenzend op de Rechteroever, het Musée de l'Armée en het graf van Napoleon liggen op korte loopafstand naar het zuiden, en de Eiffeltoren bevindt zich ongeveer 1,2 kilometer naar het westen. Het dichtstbijzijnde metrostation is Invalides (lijnen 8 en 13) of Champs-Élysées–Clemenceau (lijnen 1 en 13). Vroege ochtendbezoeken belonen fotografen met zacht licht en weinig drukte; avondbezoeken bieden een volledig verlicht spektakel dat bijzonder indrukwekkend is in het uur na zonsondergang.