Palais Royal, Paris

Toeristische attractie

Palais Royal, Paris

A 17th-century palace garden where royal intrigue, revolution, and modern art collide in the heart of Paris.

The Palais Royal began as a private residence commissioned in 1633 by Cardinal Richelieu, the all-powerful chief minister of Louis XIII, who spared no expense on the construction and named it the Palais Cardinal. Upon his death in 1642, Richelieu bequeathed the palace to the French Crown, and it became the childhood home of Louis XIV — a fact that left a lasting mark on the young king, who witnessed the Fronde uprising here in 1648 and later resolved never to be so exposed in Paris, a decision that ultimately drove him to build Versailles. The complex passed to the Orléans branch of the royal family in 1692, and it was Philippe Égalité, Duke of Orléans, who transformed it most dramatically: between 1781 and 1784 he added the three elegant neoclassical arcaded galleries — now known as the Galerie de Valois, Galerie de Montpensier, and Galerie Beaujolais — lining the enclosed garden with shops, cafés, and apartments to generate income. This made the Palais Royal one of the most fashionable and politically charged public spaces in pre-revolutionary Paris, and it was here, on July 12, 1789, that journalist Camille Desmoulins climbed onto a café table and gave the fiery speech that helped ignite the storming of the Bastille two days later.

Today the garden courtyard is instantly recognizable for Daniel Buren's installation Les Deux Plateaux, commissioned in 1986 and unveiled in 1986 after a fierce public debate that pitted the French Ministry of Culture against critics who called the work a desecration of a historic monument. Buren's 260 black-and-white striped truncated columns of varying heights — their heights determined by the original cobblestone levels buried beneath the courtyard — now draw visitors, children, skateboarders, and photographers in equal measure. The contrast between the 17th-century Baroque facades and the boldly minimalist columns is precisely the kind of productive tension Buren intended. The surrounding arcades, little changed since the 1780s, still shelter specialty shops, antique dealers, fine jewelers, and several long-established restaurants, including the Grand Véfour, which has operated under the northern arcade since 1784 and counts Napoleon, Victor Hugo, and Colette among its historical clientele.

Beyond the garden, the palace buildings themselves house the Conseil d'État (Council of State) and the Constitutional Council of France — institutions that are not open to the public but whose presence reinforces the complex's unbroken connection to French state power across four centuries. The northern wing also contains the Comédie-Française theater, founded by Louis XIV in 1680 and the world's oldest active national theater company, which has held its home on this site since 1799. Visitors exploring the arcades will find a quieter, more local atmosphere than the surrounding tourist corridors near the Louvre — regulars come to read on the garden benches beneath the linden trees, and the fountain at the garden's center provides a steady, unhurried rhythm.

The Palais Royal garden is free to enter and open daily, generally from 8:00 a.m. to either 9:00 or 11:00 p.m. depending on the season. The arcaded galleries are accessible during shop hours. The complex sits a three-minute walk north of the Louvre's Richelieu wing, and the nearest Métro stations are Palais Royal–Musée du Louvre (lines 1 and 7). Mornings on weekdays offer the calmest experience; midday on weekends brings the largest crowds around Buren's columns. Wear comfortable shoes — the original stone paving throughout the arcades is uneven — and plan enough time to sit in the garden itself, which is one of central Paris's most underrated resting spots.

Tours die Palais Royal, Paris bezoeken

Privétours met een lokale gids, in uw eigen tempo.

Meer privétours in Paris

Blogartikelen over Paris

Kerstmarkten in Parijs 2026: Waar naartoe, Wat te Verwachten &amp; Hoe ze te Combineren met een <em>Stadstour</em>

Kerstmarkten in Parijs 2026: Waar naartoe, Wat te Verwachten & Hoe ze te Combineren met een Stadstour

Elk jaar, eind november, verandert de Avenue des Champs-Élysées in een van Europa's meest iconische kerstpromenades — ongeveer 170 houten chalets versierd met warme verlichting, uitstrekkend van de Rond-Point tot aan de Arc de Triomphe. De traditie gaat terug tot de eerste kerstmarkten in de stad in de jaren '90, geïnspireerd door de Elzasser markten die al sinds de 15e eeuw bestaan. Maar Parijs in december 2026 is meer dan één markt: het is een gelaagde ervaring van glühwein, handgedraaide keramiek, geroosterde kastanjes en verlichte monumenten die meer dan 15 miljoen bezoekers aantrekt gedurende het feestseizoen. Weten welke markten je moet bezoeken, in welke volgorde en hoe je ze kunt verweven in een bredere verkenning van Parijs is wat een memorabele reis onderscheidt van een vermoeiende. Deze gids geeft je de feiten, insiderinzichten en de beste manieren om kerstharten te combineren met deskundig geleide tours langs de bezienswaardigheden van de stad.

Lees meer →
Gids voor Wijken in Parijs: De 7 Arrondissementen die Elke Eerste Bezoeker (en Terugkerende Gast) Moet Kennen

Gids voor Wijken in Parijs: De 7 Arrondissementen die Elke Eerste Bezoeker (en Terugkerende Gast) Moet Kennen

In 1860 tekenden Napoleon III en zijn hoofdstedenbouwkundige Baron Haussmann de kaart van Parijs in één nacht volledig opnieuw — zij voegden 11 aangrenzende gemeenten toe, sleten middeleeuwse straatjes weg en breidden de stad uit van 12 naar 20 arrondissementen met één administratieve handeling. Die beslissing bepaalt nog steeds elke wandeling die je maakt. De arrondissementgrenzen die je op Google Maps ziet, zijn geen neutrale postzones — het zijn de versteende contouren van politieke ambitie, klassenstrijd en architectonisch ego, die bijna twee eeuwen teruggaan. Parijs beslaat slechts 105,4 km², maar binnen die compacte ruimte kan een wandeling van tien minuten je meenemen van een 17e-eeuwse koninklijke tuin naar een 21e-eeuwse straatkunstzone. Dat contrast is geen toeval. Begrijpen waarom deze buurten bestaan — wie ze bouwde, voor wie ze bedoeld waren en wie erover streed — transformeert een gewone Parijse trip in iets veel rijkers. Deze gids snijdt door de lijst met bezienswaardigheden heen en geeft je de geografische en historische logica die elke hoek van de stad begrijpelijk maakt.

Lees meer →
Beste Privétours in Parijs: Wat te Zien, Waar te Gaan &amp; Hoe Elk Euro Waard te Maken

Beste Privétours in Parijs: Wat te Zien, Waar te Gaan & Hoe Elk Euro Waard te Maken

Rond 250 voor Christus staken een Keltische stam genaamd de Parisii over naar een klein moerassig eilandje in de Seine en stichtten de nederzetting die uiteindelijk de meest bezochte stad ter wereld zou worden. Twee duizend jaar later ligt datzelfde eiland — de Île de la Cité — in het geografische en spirituele hart van een metropool die jaarlijks ongeveer 38 miljoen internationale bezoekers ontvangt, van wie velen de stad verlaten terwijl ze verrassend weinig van het bijzondere hebben gezien. Het paradox van Parijs is dat zijn bekendheid ook zijn grootste obstakel is. Bezoekers komen met een mentale checklist, samengesteld uit een eeuw aan ansichtkaarten en Instagram-feeds, en werken die efficiën en emotieloos af, terwijl ze foto's maken van dingen die ze nog niet begrijpen. Privétours in Parijs bestaan juist om dat patroon te doorbreken — niet door sneller dezelfde checklist af te vinken, maar door fundamenteel te herdefiniëren wat je ziet en waarom het ertoe doet. Deze gids legt uit welke tours jouw tijd waard zijn, wat de prijzen echt rechtvaardigen en hoe je een Parijse ervaring creëert die herinneringen verdient.

Lees meer →
<p dir="ltr"><strong>Discovering the Classics: The enduring influence of French cuisine and wine</strong></p>
<p><br /></p>

Discovering the Classics: The enduring influence of French cuisine and wine

French cuisine and wines have had a profound impact on international cuisine, influencing the way that food and drink are prepared, enjoyed, and perceived all over the world. From classical cooking techniques to the finest wines, the influence of French food and drink can be seen in kitchens and dining rooms the world over.

Lees meer →
<p>Topgeheimen van de Eiffeltoren</p>

Topgeheimen van de Eiffeltoren

Zoals iedereen weet is de Eiffeltoren het beroemdste monument van Parijs en het symbool van de Franse hoofdstad... hoewel het vele geheimen verbergt! De stad van de liefde, is een van de mooiste en meest bezochte ter wereld. Het straalt pracht en praal uit bij elke stap en langs de Seine lopen schepen waarin honderden geliefden elke dag reizen. En het is aan de oevers van de Seine dat we het hoogste Parijse monument vinden: de Eiffeltoren.

Lees meer →
<p>De ontwerpgeschiedenis van de stad Parijs - Haussmann Plan</p>

De ontwerpgeschiedenis van de stad Parijs - Haussmann Plan

Parijs had niet altijd de grootse en statige uitstraling die het vandaag de dag zo kenmerkt. Aan het begin van de 19e eeuw werd de bourgeoisie de nieuwe politieke kracht in het land. Deze nieuwe sociale situatie vereiste bepaalde objectieve behoeften, zoals bevolkingsgroei, netheid en hygiëne bij ziekte en epidemieën, en nieuwe vormen van vervoer in de steden, zoals het gebruik van de spoorwegen. In 1852 gaf Napoleón III de officiële Haussmann de opdracht om Parijs te 'moderniseren' en veiliger, gezonder, gastvrijer en beter begaanbaar te maken. Straten werden verwijderd, oude huizen en gebouwen werden gesloopt en bijna 60% van de stad en haar gebouwen werden verbouwd. De belangrijkste kenmerken van deze verbouwing van de stad waren de aanleg van grote lanen en boulevards, zoals Champs Elysees, met uitgestrekte tuinen, die het Parijs van vandaag de dag beroemd hebben gemaakt, zoals de Tuileries Gardens. Het verenigde de kenmerken van de gebouwen, zoals de hoogte en bepaalde elementen van de gevels, en creëerde bezienswaardigheden in de stad, zoals de Arc de Triomphe of het Grote Paleis van de Opera. Een ander politiek voordeel was het feit dat het elke vorm van opstand of barricade moeilijker maakte, iets wat met de oude smalle straatjes eenvoudig was, maar dat de brede lanen het niet alleen ingewikkelder maakten, maar ook de verplaatsing van troepen, bataljons en zelfs artillerie door de stad vergemakkelijkten als dat nodig was. Particuliere bedrijven voorzagen de boulevards van een sociaal leven toen ze zich begonnen te vullen met cafés en winkels op de eerste verdiepingen van de gebouwen. Gebouwen waarvan de huurprijzen zeer hoog waren en waarvan de bouw een reeks bouwkundige regels vereiste zoals hoogte, 6 verdiepingen, een huis per verdieping en een maximum van 20 meter, inclusief mezzanines en daken. Daken die van zink of lood moesten zijn, met een helling van 45º en een mansardedak. Met zoveel richtlijnen en weinig ruimte om te pronken van de kant van de architecten is er een stijl ontstaan die de gelijkenis van alle gebouwen vertoont, de Haussmann stijl. Over het algemeen was het huis op de tweede verdieping gereserveerd voor de rijkste families, vooral tot het verschijnen van de lift in 1870 en de plafonds van het huis hoger waren dan de rest van de verdiepingen, evenals de meest sierlijke ramen met de balkons die langs de hele gevel lopen. Het balkon op de 5e verdieping was eenvoudiger, omdat het bedoeld was om de gevel in balans te brengen en uniformiteit te geven. De laatste verdieping, de 6e, was gereserveerd voor de dienst, het was verdeeld in vele kleine kamers en een gemeenschappelijk toilet en de toegang was een diensttrap die naar de keukens van de appartementen van het gebouw leidde.

Lees meer →

Cookies op deze site

Wij gebruiken één cookie, om deze keuze te onthouden. Wij gebruiken geen analytische of advertentiecookies. Lees ons cookiebeleid.