De Romeinse consul Decimus Junius Brutus stichtte Valentia Edetanorum in 138 v.Chr. als nederzetting voor veteranen van de Iberische oorlogen — waardoor Valencia een van de oudste Romeinse steden op het Iberisch schiereiland is. De stad werd aangelegd volgens het standaard Romeinse raster: een Decumanus Maximus die van oost naar west loopt, en een Cardo Maximus die er in rechte hoeken van noord naar zuid op snijdt. Wandel vandaag de Calle Caballeros en je loopt over de Decumanus Maximus. De ligging, breedte en relatie met het Cathedraalplein zijn geen middeleeuwse toevalligheden — het is Romeinse techniek die elke volgende beschaving simpelweg heeft behouden.
De lagen onder dat trottoir zijn uitzonderlijk. In het Archeologisch Centrum Almoina, een museum met een glazen vloer direct boven de opgravingen, kun je neerkijken op het Romeinse forum, de overblijfselen van een paleochristelijke basiliek uit de 4e eeuw, en de thermale baden die de kolonie eeuwenlang bedienden. De locatie ligt op een steenworp afstand van La Catedral de Valencia — zelf gebouwd over een Visigotische kerk, die gebouwd was over een moskee, die gebouwd werd over de Romeinse tempel. Geschiedenis in Valencia ligt niet achter glas; het ligt onder je voeten.
Na Rome kwamen de Visigoten, en daarna, in 711 na Christus, de Moren — die de stad Balansiya noemden en meer dan vijf eeuwen regeerden. In 1238 leidde koning Jaume I van Aragón de christelijke herovering en werd Valencia de hoofdstad van een nieuw koninkrijk. De middeleeuwse stadswallen — waarvan twee indrukwekkende poorten bewaard zijn gebleven — zijn in deze periode opgetrokken en uitgebreid. De Torres de Serranos, gebouwd tussen 1392 en 1398, bewaken de noordelijke toegang; de Torres de Quart, toegevoegd in de 15e eeuw, beheersen het westen. Door een van beide poorten lopen is de duidelijkste drempelervaring die de oude stad biedt: je stapt van de moderne stad een ruimte binnen die nog steeds gevormd wordt door de 13e eeuw. Beide torens en de Almoina zijn essentiële stops in de Highlights & Secrets of Valencia tour, en hebben een prominente plaats in het Kickstart Valencia halve-dagprogramma voor bezoekers die voor het eerst komen.
De Barrio del Carmen is de oudste nog bewoonde wijk van Valencia en bevat de hoogste concentratie middeleeuwse architectuur in de stad. Haar grenzen zijn in feite die van de Romeinse kolonie — en binnen die grenzen zijn de straten zo smal dat buren boven elkaar theoretisch de hand kunnen schudden over de kloof. Hier is het verhaal van Valencia het meest afleesbaar, geschreven in steen over acht eeuwen van bouw en heruitvinding.
Begin bij het Palau de la Generalitat Valenciana, een gotisch-renaissance paleis waarvan de bouw in 1421 begon en dat — opmerkelijk genoeg — vandaag de zetel van de regionale overheid is. Twee blokken naar het zuiden staat de Lonja de la Seda (Zijdebeurs), een van de beste voorbeelden van seculiere gotische architectuur in Europa, dat in 1996 door UNESCO als Werelderfgoed werd erkend. De Sala de Contratación — de handelszaal — bevat spiraalvormige kolommen van 17,4 meter hoog die draaien als gevlochten touw, en gewelfde plafonds dragen zonder een enkel kruisrib: een technische prestatie die de 15e eeuw versteld deed staan.
De Calle Caballeros zelf vertelt het sociale verhaal van die tijd. Tijdens de 15e-eeuwse Gouden Eeuw van Valencia — toen de stad de belangrijkste handelsstad in het westelijke Middellandse Zeegebied was — was dit het adres bij uitstek voor de adellijke families. Kooplieden die rijk werden van de zijdenhandel bouwden hier hun paleizen, en de straat bruisde van de politiek en pracht van een stad op haar hoogtepunt. Die Gouden Eeuw bracht de Lonja, de Miguelete-toren van de kathedraal en veel van wat de oude stad vandaag zo visueel indrukwekkend maakt voort.
Recht tegenover de Lonja ligt de Mercado Central — geopend in 1928 — die 8.000 m² onder een hoge art-nouveau-constructie van ijzer, tegels en glas beslaat, en daarmee een van de grootste versmarkten van Europa is. In de buurt ligt het Plaça de la Virgen — het oude Romeinse forum van Valencia — dat nog steeds het heilige en burgerlijke hart van de stad vormt, omlijst door de kathedraal, de Basílica de la Virgen de los Desamparados en het Palau de la Generalitat. En voor wie een paar minuten van de hoofdstraat af wil dwalen: de Plaça del Tossal, gebouwd op de plaats van een Moorse poort, is een rustige, fotogenieke plek die de overgrote meerderheid van de bezoekers nooit vindt. De Architectural Tour Valencia en de Highlights & Secrets of Valencia tour duiken diep in de lagen van deze wijk met een lokale gids die weet bij welke deuren te stoppen — en waarom.
De oude binnenstad behoort tot verschillende steden, afhankelijk van het tijdstip waarop je aankomt. Tussen 7 en 9 uur ’s ochtends leeft ze volgens een lokaal ritme: marktaanvoerkarren staan stil in steegjes, bakkerijen blazen warme lucht op koele straten, en de Mercado Central ontvangt zijn waren met de efficiëntie van een nauwgezet getrainde voorstelling. Er zijn geen toeristengroepen. Dit is Valencia zoals Valencianen het ervaren. Rond het middaguur zijn de pleinen druk en is het licht vlak. Het beste fotografische moment — en het fijnste om onder de kathedraal’s Migueletetoren te staan — is het gouden uur na de siësta, wanneer het lage licht de achthoekige klokkentoren (gebouwd tussen 1381–1424, 207 traptreden) in een warme amberkleur hult die geen filter kan nabootsen.
Voor een culinaire wandeling is de Mercado Central de logische basis — maar combineer die met de Mercado de Colón (1916, modernistische architectuur, nu een gourmet foodhall in de wijk Eixample) voor een studie in contrast: de een rauw, luidruchtig en heerlijk chaotisch; de ander zorgvuldig samengesteld en kalm. De Food & Drinks Valencia tour toont beide met een gids die de marktkooplieden bij naam kent.
Maak de Horchatería de Santa Catalina — die al ononderbroken sinds 1836 draait, verscholen naast de gotische kerk van dezelfde naam — je eerste stop van de dag. Horchata de chufa (gekoelde tijgernootmelk) en fartons (lang, geglazuurd brood om in te dippen) vóór 11 uur ’s ochtends, voordat de touringcars arriveren, is het Valenciaanse ritueel dat elke bezoeker minstens één keer moet volbrengen.
Elke donderdagmiddag om twaalf uur komt het Tribunal de les Aigües (Watergericht) bijeen bij de kathedraalpoort: acht gekozen rechters, die de acht oude irrigatiekanalen van de Turia-vlakte vertegenwoordigen, behandelen geschillen in het Valenciaans dialect en spreken mondeling vonnissen uit ter plekke. De traditie loopt ononderbroken sinds de 10e eeuw en werd in 2009 opgenomen op de UNESCO-lijst van immaterieel cultureel erfgoed — het is het oudste nog functionerende gerecht van Europa. Het duurt circa 15 minuten en is gratis. Wandel ten slotte over de rand van de oude binnenstad waar vroeger de rivier liep. Na een rampzalige overstroming in 1957 werd de Turia zuidelijk van de stad omgeleid en de 9 km lange rivierbedding werd het Jardín del Turia — een groene corridor waar locals hardlopen, fietsen en voetballen, vrijwel onzichtbaar voor de op een route gebaseerde toeristen. De Valencia Bike Tour volgt deze corridor prachtig, en de Full Day Valencia tour verweeft het park tot een complete verhaal over de stad.
De rijkdom van de oude binnenstad is precies waarom je er makkelijk aan voorbijloopt. Zonder te weten dat het trottoir van Calle Caballeros een Romeinse weg volgt, of dat de spiraalvormige zuilen van de Lonja destijds als structureel onmogelijk werden gezien, of dat de rechtbank die op donderdag bij de kathedraal bijeenkomt dat al meer dan duizend jaar doet — is het gewoon een mooie buurt. Een goede gids verandert stenen in verhalen.
Meerdere Local Cool Tour-ervaringen starten of lopen direct door de Barrio del Carmen en het kathedraalkwartier, en behandelen de straten, pleinen en bezienswaardigheden uit deze gids:
Bekijk het volledige aanbod op de pagina met tours in Valencia en vind de route die bij jouw tempo past.
De optocht van de Drie Koningen van Barcelona